Het schip is gebouwd bij scheepswerf van der Tak in s'Gravenmoer in 1904. In die tijd ging het niet zo best met de economie. De scheepswerf had niet veel werk. De Nooitgedacht is gebouwd voor rekening van de werf om de werknemers aan het werk te houden. Een van de mensen die aan het schip heeft gewerkt is toen gaan varen om het schip vrij te varen. Uiteindelijk hebben drie generaties van de zelfde schippersfamilie met de Nooitgedacht vracht gevaren. In de eerste tijd op de zeilen.

In 1928 is waarschijnlijk de eerste motor ingebouwd. Wanneer de zeilerij er af gegaan is weten we niet. Het is waarschijnlijk zo gegaan dat beetje bij beetje het schip "gemoderniseerd"werd. Uiteindelijk was de Nooitgedacht met haar 171 ton laadvermogen niet meer rendabel.

Toen wij in 1985 het schip kochten was er van het zeilende schip niets meer te vinden. Zelfs de sporen waar bepaalde beslagdelen hadden gezeten waren zorgvuldig weggewerkt. Er stond een mooi teakhouten stuurhutje op, de den was verhoogd, het mastdek was verdwenen en er lag een machinekamerdek in.

De stuurhut moest er het eerst aan geloven. Zeilen vanuit een stuurhut werkt niet echt, je kunt dan de wind niet voelen. Vandaaruit groeide een werklijst waar we jaren aan bezig zijn geweest en die maar bleef groeien.

Tot het moment dat het schip klaar was om voor de eerste keer weer te zeilen. Dat was een spannend moment, jarenlang vraag je je af hoe het schip zal zeilen. De eerste keer overstag. Weet het schip nog hoe het moet na zo'n lange tijd? Ja hoor, ze zeilde alsof ze er nooit mee gestopt was. Dit schip loopt hard en hoog, loeft braaf op in vlagen en gaat als een vlinder overstag. Een windkrachtje 3 - 4 hebben we wel nodig om de zeilen in model te krijgen. 5 - 6 beaufort is het prettigst, vol tuig erop en gaan. Het schip beweegt heel rustig en gaat niet zo gauw scheef.

Omdat we zelf erg veel lol in het zeilen hebben en we na een seizoen niet meer begrepen hoe die oude schippers dat werk vol hielden met drie man (of twee) hebben we inmiddels een paar aanpassingen gedaan. Onze ervaring met het draaien aan zwaardlieren (Dat laat je je gasten toch doen?) is dat de gasten na een keer zo'n zwaard opdraaien het ook wel weten. Je ziet ze dan niet meer terug. De schipper stond dus zelf te draaien. Nu niet meer. Voor teambuildingdoeleinden kunnen de lieren nog steeds met handkracht bediend worden. Maar het kan stiekum ook automatisch. Zo kan ik lekker in mijn eentje een smal water of geul opkruisen zonder daarna een week te moeten revalideren. Geweldig!